Wat een drukte!

    Witte donderdag, een ochtend waarop er in ons gebouw van alles gebeurt. Waarop het in ons gebouw druk is. Waarop het prachtig klinkt van de stemmen van ons dames en herenkoor aangevuld met Didy Coljee, waarop het heerlijk ruikt naar de geur van de bloemen.

    Wat gebeurt er op zo’n ochtend nou allemaal? Als ik ’s morgens aankom is er nog niemand, ik heb alle tijd om mijn computer te starten, een potje koffie te zetten en aan de slag te gaan. Al snel komt de heer Nico Veerkamp. Nico verbouwt alle donderdagen de Ontmoetingsruimte zodat de koren in een halve cirkel om de organiste Zana zitten. Hij legt alle muziekmappen klaar en zo is alles in orde als de andere heren binnenkomen. Om half 9 komt de heer Gert-Jan Reussien binnen, het Stiltecentrum wordt geopend, de kaarsen worden aangestoken en opeens hoor ik tal van stemmen in het gebouw. De heren van het koor zijn binnen en ook Zana komt binnen lopen. Voordat zij gaat spelen, scoort zij eerst een kop koffie. Didy Coljee is deze ochtend aangeschoven bij het dames en herenkoor en als ik later in de ochtend even in de Ontmoetingsruimte kijk, kan ik het niet laten een foto te maken. Want wat staat Didy daar enthousiast te dirigeren. Wat een mooi gezicht!

    Vanaf kwart voor 10 zijn ook de dames aangeschoven om samen met het herenkoor de missen voor de Pasen nog eenmaal door te nemen. Onder leiding van Didy en Zana horen we het mooie gezang. De andere stemmen komen van de bloemendames en heer. De bloemengroep heeft zich voor de Paasversiering in tweeën opgedeeld. De kerkdeur staat open en als ik even mijn nek uitsteek en door de deur heen kijk zie ik in de kerk de prachtigste bloemstukken verschijnen. Wat een kunstwerken… In de vergaderkamer zit een groepje dames, de stro-kransen zijn tevoorschijn gehaald en deze worden weer prachtig versierd. Ik hoor een bloemendame zeggen: “Ik weet niet eens meer voor de hoeveelste keer ik dit doe”… maar wij weten zeker dat zij het al heel wat jaren doet. Om 10 uur verwen ik de hele groep met koffie, het wordt gewaardeerd. Ditmaal gunnen zij zich niet eens de tijd om aan de koffietafel in de Kerkstraat plaats te nemen, ze gaan stug door aan de tafel in de vergaderruimte. Want zo kunnen zij onder het koffie drinken gewoon door gaan. De bloemendames en heer uit de kerk schuiven ook aan en zo zit de hele grote tafel  in de vergaderruimte toch weer vol.

    En ik…..ik geniet ondertussen van de klanken van het dames en herenkoor, het pianospel van Zana en van de geluiden uit de vergaderruimte. Ondertussen komen er mensen met tassen vol binnen en zie ik de inhoud van die tassen verdwijnen in de winkelwagen die voor deze gelegenheid in de Kerkstraat staat opgesteld. Net als voorgaande jaren is de week voor Pasen de inzamelingsactie voor de Voedselbank, hier heeft u in het Parochieblad over kunnen lezen. Marieke is al druk bezig alles te sorteren en de dozen op de kerkbanken zijn inmiddels, net als de winkelwagen, ook aardig gevuld. Na de Pasen zullen al deze spullen naar plek van bestemming gaan. Het is toch fantastisch dat we zo een actie kunnen organiseren en dat er zoveel mensen aan hun medemensen denken.     Wat mij deze week opvalt is dat veel buitenlanders onze kerk bezoeken, mijn talenkennis werd in ieder geval aardig op de proef gesteld. Groot was mijn verbazing toen ik gisteren het Stiltecentrum afsloot en een zee van lichtjes in de Stiltekapel zag, aangestoken door twee dames uit Duitsland. Mijn ochtend eindigt rond half één. Ik kijk naar buiten en zie daar een zonnetje, wie weet kan ik vanmiddag even heerlijk op ons terras zitten lekker en genieten van de zon. Denk dat ik, maar wij allemaal, het wel verdiend hebben. Een beetje warmte, die ervaar ik natuurlijk elke dag op mijn werk, maar een beetje warmte van de natuur is toch ook maar mooi meegenomen.

Voor nu wens ik u een fijne week, hartelijke groet Astrid Wiebering-Vlaar