“Wil er nog wel iemand naar binnen?” Met een hartelijke glimlach loopt Ed, vrijwilliger bij het Ziekentriduüm, langs de rolstoelen en boosters die in een halve cirkel staan opgesteld. De lunch is net afgesloten en veel ouderen hebben een plekje gezocht op het plein voor de grote kapel van Onze Lieve Vrouw ter Nood. Ze genieten van het heerlijke weer, van het weelderige groen en de zang van de vogels. Maar vooral genieten zij van elkaars gezelschap en de ontmoetingen met vrijwilligers en pastores. Er komen nog meer rolstoelduwers aangelopen en rustig aan vult de kapel zich voor de zevende en laatste viering, het Plechtige Lof.

    Het lijkt best veel, zeven vieringen in drie dagen. Maar iedere viering heeft een eigen ‘kleur’. Niet alleen de kaft van het ieder liturgieboekje is telkens anders gekleurd, ook elke viering is dat. Zo ging Abt Mathijsen voor in de Eucharistieviering op dinsdagochtend. Hij nam het koor Soli Deo Gloria uit Egmond aan den Hoef mee. ’s Middags werd Pastor Olling in een meditatieve viering bijgestaan door de prachtige zang van het Corneliuskoor uit Limmen. Pastor Nico Knol kwam op de woensdagmorgen terug naar Kennemerland, vergezeld door een koor van West-Friezen. “In lang vervlogen tijden kwamen de West-Friezen ook naar Kennemerland, maar dan om de zaak te plunderen. Dit keer komen we iets brengen, namelijk onze zang”, zo kondigde hij een groot koor uit De Goorn aan. Woensdagmiddag zong traditioneel het Dameskoor uit Akersloot bij de meditatieve viering door pastor Henk Hudepohl en vandaag was het de beurt aan pastor Herman Helsloot en ‘onze’ koren: ’s morgens luisterde het Dames- en Herenkoor de Eucharistieviering op met de Mis van Gounod, de Dames zongen tijdens de Handoplegging en nu zingen de Heren het Plechtig Lof.

    Maar het waren niet alleen vieringen waar de deelnemers op vergast werden. Naast een uitstekend verzorgde koffietafel en een heerlijke lunch van soep, broodjes, slaatje en aardbeien met slagroom, werden zij de eerste en tweede dag ook getrakteerd op een gastoptreden. Dinsdag maakt Edouard zijn opwachting. Deze geboren Fransman, die sinds 2001 in Nederland woont heeft als motto: "Ik zing omdat het kind in mij vertelt dat ik dat moet doen. De rest is detail...". Hij zong tal van bekende Franse chansons waarbij hij zichzelf op gitaar begeleidde en de gasten massaal mee neurieden. Woensdag kwam de Heilooër Operette Vereniging naar de grote Kapel. Zij verzorgden een schitterende muzikale voorstelling. Oud-redactrice van de Grote Communicatie, Marjon Schaap, zong daarin enkele solo partijen.

    Voor velen was ook dit jaar de Handoplegging, vandaag op de laatste dag, weer een hoogtepunt. Negen pastores uit de omtrek waren aanwezig en strekten tegelijkertijd hun handen uit over de alle aanwezigen. Daarna gingen zij door de kerk om ieder die dat wilde persoonlijk de handen op te leggen en te zegenen. Een ontroerend gebeuren waarbij de vrijwilligers de pastores met een brandende kaars begeleidden en het fluitspel van Leonie Hennekens door de ruimte klonk.

    Het Lof is intussen begonnen. Uit vele monden klinkt het Ave Verum als openingszang. Vertrouwde liederen volgen, Adoro Te, Magnificat en Tantum Ergo. Rust en dankbaarheid zijn voelbaar: een compliment voor allen die dit Ziekentriduüm weer mogelijk hebben gemaakt.

Marieke Hoetjes