Een klein geniepig regenbuitje heeft vanmorgen vroeg, na een koude nacht, zijn sporen nagelaten. De straten lijken wel onderdeel van het beroemde slipcircuit van Rob Slootemaker. Het is een miezerig dun laagje ijs maar de gevolgen kunnen groot zijn. Het geluid van een ambulance in de verte onderstreept dat. En natuurlijk precies op een ochtend dat ik haast heb.

    Enkele weken geleden werden we benaderd door de voorzitster van de Raad van Kerken Castricum. Zij zou graag met een groep van ruim dertig mensen langs willen komen om de tentoonstelling over de Psalmen in onze Kerkstraat te bezoeken. Zij vroeg of het ook mogelijk was om uitleg te krijgen van de kunstenares, mevrouw Marga Jelles. Samen met Astrid besprak ik de mogelijkheden en we konden alles regelen. Vanmorgen zullen we de groep ontvangen. Maar waar we niet over nagedacht hebben is, dat de Ontmoetingsruimte waarschijnlijk in gebruik zal zijn als repetitieruimte voor het Dames- en Herenkoor. We zullen dus de ontvangst in de Kerkstraat moeten houden. Het is immers met deze kou geen optie om het koor naar de kerk te verwijzen.

    Met kleine stukjes fietsen en de rest voorzichtig lopen, bereik ik het kerkplein. Tot mijn vreugde zie ik dat iemand pekel heeft gestrooid en dat in ieder geval het pad naar de deur veilig begaanbaar is. Binnen wacht een verrassing. Astrid is samen met Marga Jelles al druk bezig om de Kerkstraat voor de ontvangst in te richten. Er staan twee statafels en ze hebben vóór de repetitie van de heren begon, een paar tafels uit de Ontmoetingsruimte gehaald. Zo is er, de kerkbanken langs de muur meegerekend, voldoende zitplaats. Bovendien heeft ze op iedere tafel een devotielichtje aangestoken, zodat het er sfeervol en gastvrij uitziet.

    Even over half tien melden zich de eerste gasten en tegen tienen zijn alle cursisten, ondanks dat de gladheid ook hen parten speelde, binnen. Wij zetten intussen alles klaar voor de koffiepauze, inclusief een traktatie van een jarige deelnemer. Dan is het woord aan de kunstenares. Zij vertelt aan het aandachtig gehoor over het begin van haar loopbaan in de naaldkunst en haar inspiratiebronnen op het snijpunt van geloof, kunst en cultuur. Vanuit de Ontmoetingsruimte klinkt af en toe, als perfecte achtergrondmuziek, een psalmmelodie.

    Na de koffie trekt Marga met de hele groep langs de verschillende werkstukken. Zij geeft uitleg over de gebruikte technieken en over de verbeelding van het psalmvers. Het boekje, dat Gert-Jan Reussien speciaal voor de tentoonstelling gemaakt heeft, doet goede dienst. Hierin staan (delen van) alle psalmen die de inspiratie vormden voor de kunstwerken. Zo worden de werken in hun bijbelse context geplaatst.

    Tegen 12 uur, wanneer de Kerkstraat weer is opgeruimd en de afwas gedaan, komt een lid van de werkgroep kerkversiering alvast de ingekochte bloemen voor het weekend brengen. Ze spreekt ons aan over de tentoonstelling en vraagt of ze die met een groep nog zou kunnen bezoeken. Ik moet haar vertellen dat de expositie op Aswoensdag al voorbij is, maar dat de kunstenares toevallig in huis is. Even later worden er andere mogelijkheden besproken en visitekaartjes uitgewisseld. Verwonderd maar vooral blij over zoveel belangstelling keert Marga huiswaarts. En Astrid en ik zijn het erover eens: het was een prachtige ochtend! 

Marieke Hoetjes