‘hart van goud, uit het juiste hout, leeft, geeft en draagt bij,
steunpilaar van deze maatschappij
handen uit mouwen, mannen en vrouwen, wat zijn ze prachtig
en vereend, oh zo krachtig
vrij en blijvend, maar nooit vrijblijvend
geen loze beloftes, voegt de daad bij het woord
onbaatzuchtig, bescheiden, uniek in zijn soort’

    Met deze lofzang op de vrijwilliger, geplukt van internet, opent Ina vandaag de bijeenkomst van het Beraad Gemeenschapsopbouw. Het is ons allemaal op het lijf geschreven. Onder voorzitterschap van pastor Helsloot zijn we, als vertegenwoordigers van de ‘doe-groepen’ bij elkaar voor, wat mij betreft, één van de gezelligste vergaderingen van het werkjaar. Gezeten rond de oude tafel in de vergaderruimte beneden in de pastorie, delen we onze ervaringen van de laatste tijd en brengen we elkaar op de hoogte van nieuwe plannen.
   
De Klussenclub bijt het spits af. Er komen drukke dagen aan. Voor alle rituelen in de Goede Week moet er heel wat geregeld worden: het berkenhouten kruis zal uit de kelder gehaald worden en ook de berkenhouten stammetjes voor de opstelling van Goede Vrijdag en Pasen. Op zolder worden de kandelaars en kaarsen voor de kruisweg bewaard en ook de muurkandelaars die bij de wijdingskruisjes worden gemonteerd. Dat alles moet vier trappen af en later ook weer teruggebracht.
   
De Bloemendames en –heer staan in de startblokken. Foto’s van de verschillende arrangementen liggen al voor hen klaar en de bloemen zijn in bestelling. Op Paaszaterdag zal de Klussenclub hen de helpende hand bieden en assisteren bij het opstellen van werktafels en het ophangen van de bloembakken.
   
Voor Pasen wordt ook weer een beroep gedaan op de Kerkwerkers. Helaas hebben we onlangs voorgoed afscheid moeten nemen van één van leden, die samen met haar zus leiding gaf aan de groep. We missen haar zeer, zij was een vaste kerkganger en een altijd positieve vrijwilliger. Haar echtgenoot, die tijdens haar ziekte al voor haar inviel, wil haar kerkwerktaak vanaf nu gaan vervullen, samen met nog een andere zus. Wat een moed!
   
Van Ina zelf en van de Tuinfluiters horen we over het kerkhof. Het winterreces is voorbij en er wordt op donderdagmiddag weer met vlijt geschoffeld. De vlinderhof heeft een bankje gekregen en er zijn vijf herdenkingsvlindertjes op de grote kei aangebracht De aanlichting op Allerzielen was een groot succes. Alleen bleef het heel spannend of de lichtjes het tot na de viering zouden uitzingen. Het lukte, maar volgend jaar mogen er van pastor Helsloot gerust lichtjes met meer branduren worden aangeschaft.
   
Met de verspreiding van het nieuwe parochieblad loopt het gelukkig nog steeds goed en ook van het Documentatiecentrum en de Huiswerkgroep goede berichten. Het rooster van de koffiedames is tot nu toe telkens rond te krijgen. De viering van zondagmorgen is drukker geworden sinds het wegvallen van de zaterdagavond en er blijven meer mensen nazitten, in de Ontmoetingsruimte en in de Kerkstraat aan de ‘stamtafel’. “Wie die tafel daar ooit neergezet heeft weet ik niet, maar het is een gouden greep geweest”, besluit pastor Helsloot en wij kunnen dat allemaal beamen.

Marieke Hoetjes