Het uitzicht vanaf de bovenverdieping van de pastorie verandert, nu het lente is, met de dag. Op het platte dak van de Ontmoetingsruimte zijn duizenden kleine esdoorntjes opgeschoten. De helicopterzaadjes van de enorme boom die vlak achter het Willibrordushuis staat, zijn in de herfst tussen de kiezels en het mos neergedwarreld en nu zijn ze van het ene op het andere moment massaal ontkiemd. De wind laat de smalle groene kiemblaadjes op hun dunne rode stelen in vlagen bewegen. Het ziet er veelbelovend uit, als een bos in aanplant, maar de wortels hebben geen vaste grond onder de voeten en als al het water uit het mos is opgezogen, zullen de stekjes weer massaal het loodje leggen.

    Even verderop trekt een ander tijdelijk tafereel de aandacht. Op het nieuwe gedeelte van de Willibrordushof is een fel oranje schaftkeet neergezet met daarnaast een dito gekleurd chemisch toilet. Even verderop staat een groene happer geparkeerd. Sinds een paar weken zijn de hoveniersbedrijven Schermer en Koet hier aan de slag met de aanleg van een urnenhof. Er is vele jaren gewerkt aan dit plan. Tal van voorstellen zijn de revue gepasseerd. Het bouwen van een urnenmuur leek tenslotte toch niet haalbaar. Het is een grote investering, er moet een goede fundering gelegd worden en duurzame materialen worden gebruikt. Het was bovendien moeilijk te voorspellen hoeveel mensen er in de toekomst zouden kiezen voor deze vorm van bijzetting van een urn en dus was het de vraag hoe groot de muur zou moeten worden. Door de kerkhofcommissie werd een alternatief plan ontwikkeld, voor bijzetting van urnen in de grond. Er is op het nieuwe gedeelte immers ruimte genoeg.

    De zon lokt en nodigt me uit om ter plekke te gaan kijken. Op het oude gedeelte van het kerkhof ligt een groene afvalemmer op zijn kant. Jan IJpelaan is hem met een mestvork aan het leeghalen. Sinds enige tijd wordt het groenafval niet meer door de gemeente opgehaald omdat we als ‘bedrijf’ gezien worden. Er moet nu per geleegde emmer betaald worden.  Het is dus voordelig om het afval uit half gevulde emmers te verdelen. Jan wijst op de grote plastic bakken die tussen het groen vandaan komen. Bloemstukken en planten worden soms met pot en al in de groene emmer gegooid. Het is iedere week weer een hele klus om alles goed te scheiden en te verdelen.

    De medewerkers van firma Koet zijn hard aan het werk. Een hele hoek van het nieuwe gedeelte is onder de schop. De contouren van de nieuwe paden zijn al te zien. In het midden de ronde vorm, zoals die ook terugkomt bij het grote kruis op het kerkhof en bij het labyrint. De heren verzekeren me, dat het heel goed te doen is, met dit weer.
Overal op het kerkhof zijn er de tekenen van het nieuwe leven, knoppen zwellen, bomen lopen uit. De laatste rustplaats van zovele dierbaren krijgt een nieuw decor. Het zal er goed toeven zijn, een hele zomer lang.

Marieke Hoetjes