Maandenlang hebben Astrid Wittebrood en Karel Hennekens, respectievelijk parochiecoördinator en penningmeester van de Bron van Levend Water, er aan gewerkt. Er zijn offertes aangevraagd, vertegenwoordigers ontvangen, bedrijven bezocht en gesprekken gevoerd met alle betrokkenen. Op verschillende locaties van de parochie liepen namelijk de contracten van kopieer- en drukwerkmachines af. Centrale aanschaf van vervangende apparatuur bleek veel voordeliger. Er werd een totaalplan gemaakt, waarbij ook besloten werd om de grote bulk aan drukwerk voortaan uit te besteden, zodat kleinere machines zouden volstaan. Het parochieblad zal bijvoorbeeld voortaan in Alblasserdam gedrukt worden. 

    Gisteren begon de finale van dit grote project. In de loop van de ochtend stond Astrid ineens enthousiast in de Kerkstraat: “de machines komen er aan!”  Even later werden, onder toeziend oog van onze drukkers, twee gloednieuwe apparaten binnengereden. Een grote machine voor het drukwerkcentrum en een kleinere ter vervanging van het kopieerapparaat. Daarna ging Astrid weer verder, ook in Akersloot en Egmond aan den Hoef moesten nieuwe apparaten afgeleverd worden.

    Vandaag, klokslag half elf, is Astrid terug, samen met Arnoud, de technicus van de leverancier. Hij komt uitleg geven over de werking van de apparatuur. Om te beginnen maakt hij vanaf alle computers, drie in de receptie en drie op de bovenverdieping, contact met beide machines. Voortaan kunnen we dus onze print- en drukopdrachten digitaal versturen. Daarna verzamelen we ons nieuwsgierig in het Drukwerkcentrum. Arnoud laat alle mogelijkheden van de nieuwe aanwinst zien. Het duizelt ons een beetje, maar hopelijk heeft ieder genoeg opgevangen om er samen uit te komen. De drukkers gaan het meteen uitproberen en even later rollen de boekjes voor de Presentatieviering van de Eerste Communicantjes, geniet en al, uit de machine!

    Intussen speelt er zich nog iets bijzonders af in het Willibrordushuis. Ad de Graaff is vanmorgen met de auto naar de repetitie van het Herenkoor gekomen, omdat hij een bijzondere vracht mee had: een enorm poppenhuis. Ooit maakte hij het voor zijn kinderen. Het is een feest om te zien. Drie verdiepingen, met kamers, trappen, hekjes, kasten, keukenblok, balkon, meubeltjes, alles prachtig vormgegeven en afgewerkt. Door het hele huis ligt zeil als vloerbedekking. Ad heeft het kunstwerk meegenomen voor dirigente Zana. Onlangs vertelde zij dat ze voor haar dochtertje op zoek was naar mooi en stevig poppenhuis. Als de repetitie afgelopen is tillen twee koorzangers het poppenhuis weer de Kerkstraat uit. Ze zullen het gaan afleveren in Alkmaar, waar Zana woont. Blij en verwonderd ziet Zana het allemaal aan. “Ik heb maar even iets gezegd en mijn wens is al vervuld. Oh, wat mooi!”

Marieke Hoetjes