Soms zit het mee, soms zit het tegen.

    Als ik zondagmorgen 12 februari uit bed stap zie ik een witte wereld. Wat een prachtig gezicht zo achter het raam. Al  snel bedenk ik mij: hoe kom ik deze dag op mijn plek van bestemming? Ik heb namelijk met mijn vriendinnen van de lagere school afgesproken om de snertloop in Obdam te gaan lopen. Ik wil niet met de auto, ik hou er niet van, als ik alleen op de weg zou zijn zou ik er geen probleem mee hebben maar helaas gebeurt dat nooit. Gelukkig rijdt de trein en die stopt ook in Obdam.

    Een mooie wandeling door de sneeuw op weg naar de trein, levert mooie plaatjes op maar ik moet ook denken aan al die mensen die met dit weer de deur niet uit durven. Ik heb het goed en wel gedacht en de eerste ambulance scheurt voorbij en al snel hoor ik een tweede. Ik vervolg mijn weg voorzichtig en mijn ritje met de trein is echt genieten, achter Heerhugowaard ziet de wereld er echter niet zo wit uit. In Obdam ontmoet ik mijn vriendinnen en we lopen naar het Braker Kerkje. Daar is het al druk en we gaan snel op pad, we lopen lekker, we hebben het eerste stuk voor de wind maar zoals altijd moet je eens weer terug, en dat valt tegen. Wat staat er een straffe wind! Maar in het kerkje staat de warme soep voor ons klaar en kunnen we lekker doorwarmen. Met de trein weer terug naar Heiloo en daar doe ik me tegoed aan een kop warme chocomel. Echt winter….

    Maandag 13 februari probeer ik naar mijn werk te fietsen, nou ja fietsen….het tuinpad gaat goed, maar de straat voor ons huis is zoals altijd een glijbaan. Van de fiets af en lopen is de enige oplossing. Gelukkig is de Stationsweg goed te berijden en de Westerweg ook. Op mijn werk aangekomen wil ik zoals gewoonlijk mijn computer aanzetten maar helaas deze is vrijdag weggehaald door Dirk, de computer is toe aan een grote schoonmaak. Om 9 uur stapt de eerste  tuinfluiter binnen Jan Ypelaan, eerst maar koffie en kijken wie er nog meer komt. Al snel komt de heer Nico Veerkamp binnen en vanuit kantoor hoor ik hem zeggen dat pastor Helsloot gisteren gevallen is. Heel toevallig liep Nico langs en kon hij de dames assisteren die pastor Helsloot, na zijn val hadden geholpen. Pastor Helsloot voelde gelijk dat het niet goed zat en de ambulance werd gebeld. En zo ligt pastor Helsloot vanaf zondag 12 februari in het ziekenhuis en is hij maandag geopereerd aan een gebroken heup. Deze is d.m.v. een dynamische heupschroef vastgezet. Wat een tegenvaller! Wij wensen pastor Helsloot vanuit kantoor een heel voorspoedig herstel toe. Nico wist nog meer te vertellen, hij vertelde dat de heer Cor Oost, onze organist/dirigent van het dames en herenkoor tot oktober 2016, was overleden. Cor was in oktober 2016 bij ons gestopt en verhuisd naar Wanneperveen om dichter bij zijn kinderen te zijn.

    Ik kan een leukere start van een ochtend bedenken, maar ondanks dat moet er toch weer wat  gewerkt worden en daar mijn computer er niet is geef ik mezelf de gelegenheid om de mappen van voorgaande jaren te bundelen en in archiefdozen te stoppen. Deze gaan weer naar zolder en pas na 7 jaar mag de archiefcommissie zich hierover buigen. Zij kijken wat weg kan en wat bewaard moet blijven. Met de Egmonden erbij zijn er inmiddels heel wat mappen die opgeborgen moeten worden.

    Aan het einde van de ochtend kijk ik tevreden in de kast, het ziet er weer opgeruimd uit! Van de heer Bart de Vries kregen we onlangs allemaal mappen, het bedrijf waar hij werkzaam was had alles gedigitaliseerd en moest van haar mappen af. Bart benaderde ons met de vraag of wij er nog iets mee kunnen. En ja hoor wij bergen nog veel op en zo af en toe is een map gewoon stuk. Diverse kleuren kregen we in een grote tas en dat geeft mij de kans om elke locatie in een andere kleur map te stoppen. Ik ben tevreden, de ochtend vliegt, ondanks alles, voorbij.

Voor nu wens ik u een fijne week, Hartelijke groet, Astrid Wiebering-Vlaar