Alle tafels van Ontmoetingsruimte zijn gebruikt om een grote carré te vormen. Op de tafels staan, sfeervol verlicht door waxinelichtjes, kopjes koffie, thee, stukken taart en rondom zit een bont gezelschap vrijwilligers. De werkgroep Huiswerk, verantwoordelijk voor het schoonhouden van Kerkstraat, Ontmoetingsruimte en toiletten, houdt haar jaarlijkse gezellige middag. Christine en Jan verzorgen de catering, compleet met hapjes en drankjes voor straks en Marieke Prein heeft twee zalige taarten gemaakt. Maar er is iets bijzonders, want er zijn meer gasten aanwezig, enkele leden van de Bloemengroep en een paar kosters.

Wie dat meteen doorheeft is Ali Schaap, ze kijkt af en toe wat verbaasd in het rond, zeker wanneer ze tussen de gasten ook haar dochter Marjon ontdekt. Gezellig pratend genieten we van koffie en taart en na het tweede bakje wordt het tijd voor een drankje. Jan en Christine hebben overal in voorzien, van water tot een advocaatje, maar Ali bedankt nog even en brengt een toast uit met een leeg glas.

Dan staat pastor Helsloot op en neemt het woord. “Misschien voelde je het al een beetje aankomen Ali, maar we zijn hier vanmiddag niet alleen voor het feestje van de werkgroep Huiswerk, maar ook voor jou. Je hebt aangegeven dat je vanwege het bereiken van de leeftijd van 85 jaar een paar stapjes terug wilt doen. Vanmiddag willen we je graag bedanken voor alles wat je gedurende meer dan 25 jaar voor onze geloofsgemeenschap gedaan hebt”.

Pastor Helsloot vertelt over zijn eerste herinneringen aan het blad Communicatie, waaraan Ali als redactrice grote bijdrage leverde en ook haar dochter Marjon, als piepjonge typiste. Ook aan de Kleine Communicatie werkte Ali, tot begin dit jaar, mee. Al in de Moeder Godskerk sloot zij zich aan bij het Bloemengilde en ze draaide mee als koster in het weekend en bij uitvaarten. Na het overlijden van haar echtgenoot werd ze lid van het Dameskoor en bood zij haar diensten aan bij de werkgroep Huiswerk. Al die taken volbracht ze steeds met de voor haar zo kenmerkende blijde opgeruimdheid. Vaak opperde ze nieuwe initiatieven, maar nooit zonder daarin zelf het voortouw te nemen.

Aan het slot van zijn woordje haalt pastor Helsloot een klein blauw doosje tevoorschijn. Het bevat de Penning van Verdiensten van de parochie Bron van Levend Water, die Ali onder luid applaus opgespeld krijgt. En natuurlijk zijn er bloemen voor deze duizendpoot. In haar dankwoord kondigt Ali aan dat ze blijft zingen en dat ook de Huiswerkgroep voorlopig op haar ondersteuning kan blijven rekenen.

Tot haar verrassing krijgt ook Marjon een dankwoord voor haar lange inzet voor het blad Communicatie en haar muzikale begeleiding van WiKiKo. ‘Een goed contact opent deuren en is goud waard’. Deze woorden zijn vormgegeven in een vergulde sleutelhanger die pastor Helsloot haar overhandigt.

Dan vraagt Faeqah, één van de aanwezige kosters en drie jaar geleden als vluchteling naar Heiloo gekomen, het woord voor háár dochter Niveen. Enthousiast vertelt Niveen, namens haar ouders en broer Fadi, over alle taallessen die Ali aan het gezin heeft gegeven en alle steun die zij van haar mochten ontvangen. Dankzij die steun konden zij zich helemaal thuis gaan voelen in Heiloo en in onze kerk. Een mooier compliment is nauwelijks denkbaar.

Marieke Hoetjes