De Renaissance is de hergeboorte van de klassieke Griekse en Romeinse kunst in de 14e, 15e en 16e eeuw. De grote vernieuwing in de kunst van de Renaissance ligt in de nabootsing van de natuur. Het devies was: ‘terug naar de natuur’. Hoe ziet het menselijk lichaam eruit? Hoe een blad van een boom? Hoe een bepaalde menselijke emotie?
Het centrum van de vroege Renaissance was Florence. Daar speelde de Medici familie een belangrijke rol in de politiek en de kunst. Daar ook experimenteerden kunstenaars en geleerden met het perspectief, de anatomie en wiskunde. Belangrijke kunstenaars uit deze periode zijn bijvoorbeeld Giotto, Masaccio, Fra Angelico, Benozzo Gozzoli, Donatello, Brunelleschi,Ghiberti en Botticelli .

Ondanks de opkomst van het individualisme en het ontwaken van de drang naar schoonheid, die leidde tot de hergeboorte van de klassieke oudheid, werd de wereldbeschouwing van de Renaissance niet gekenmerkt door een secularisatie van de wereld en de kunst. Men streefde ernaar om het grote verhaal van de christelijke traditie aanschouwelijk te maken door middel van aardse middelen om haar op die manier indringender te maken. Door de opbloei van de Neo-Platoonse filosofie vond er bovendien een spannende wisselwerking plaats tussen christelijke en klassieke motieven.

Begeleiding Dhr. C. Tromp
Data maandag 21 en 28 januari 2013
Tijd 20.00 tot 22.00 uur
Plaats Willibrordushuis, Westerweg 267 Heiloo
Kosten Ä 3,-- per persoon, per bijeenkomst