In onze parochie is het traditie om ieder werkjaar een thema mee te geven.
Afgelopen seizoen was het thema ‘HET GELAAT VAN BARMHARTIGHEID’

Dat thema werd een leidraad door het jaar heen en verschillende werkgroepen gebruikten het thema als basis voor hun (katechese)project.

Dit werkjaar krijgt als thema mee:

'WEES GEPREZEN, De zorg voor ons gemeenschappelijk huis'

“Wees geprezen, mijn Heer”, zong de heilige Franciscus van Assisi. In dit mooie lied herinnerde hij ons eraan dat ons gemeenschappelijke huis ook als het ware een zuster is met wie het bestaan delen, en als een mooie moeder die ons in haar armen neemt: “U zij de lof, mijn Heer, om onze zuster aarde, die ons voedt en leidt en verscheidene vruchten voortbrengt, kleurrijke bloemen en gras”.
Met deze woorden begint de paus de encycliek, ‘Laudato Si’, die hij op 18 juni 2015 in het Vaticaan presenteerde. Hij begint met het boven aangehaalde citaat uit het Zonnelied van de heilige Franciscus van Assisi (1182-1226) over ‘onze zuster moeder aarde’, en stelt dat de aarde pijn lijdt en schreeuwt door de wijze waarop wij handelen en de natuurlijke hulpbronnen van de aarde gebruiken en misbruiken. Die aarde is het gemeenschappelijk huis van alle mensen, van alle rassen en talen. Daarom richt de paus zich in deze encycliek, tot de hele wereld.
Paus Franciscus biedt goed nieuws voor alle mensen die hopen op een wereld waarin met respect en zorg wordt omgegaan met het milieu en de armsten. Hij neemt, zoals wij hem kennen, geen blad voor de mond. Hij uit scherpe kritiek op een politiek en economisch korte termijnbeleid dat de schouders ophaalt over gevolgen op lange termijn voor mens en milieu.
Hij raakt in de encycliek aan veel meer thema’s dan alleen het milieu. Een hoofdgedachte van de encycliek is, dat alles met alles te maken heeft. Als je je inzet voor het milieu, kan het niet zo zijn dat je geen hart hebt voor de uitgestotenen. En als je je inzet voor de verbetering van leefomstandigheden van de armsten, kan de aantasting voor het milieu je niet koud laten.
Hij zegt dat de wereld en ieder mensenleven een kostbaar geschenk is dat het waard is om te koesteren. Dit brengt een grote verantwoordelijkheid met zich mee voor mensen, een plicht om niet alleen zorg te hebben voor de natuur, maar ook voor het welzijn van mensen.
Het christelijk geloof vraagt om bezinning op de kwaliteit van leven, een leven waarin het niet draait om consumptie en verbruik, maar om het vinden van vreugde in wijsheid en deugd. Omdat de uitbuiting van de aarde onlosmakelijk verbonden is met de afbraak van menselijke en sociale gerechtigheid, kan de oplossing van milieuvraagstukken niet los gezien worden van een herbezinning op de globale menselijke samenleving. De aarde is immers ons gemeenschappelijk huis
Een andere levensstijl is geboden, aldus Franciscus. Soberheid als levenskeuze is bevrijdend, zegt hij zelfs. Zou de mens dat kunnen? De paus heeft er alle vertrouwen in. “Toch is niet alles verloren. Hoewel de mens tot het ergste in staat is, is hij ook in staat om boven zichzelf uit te stijgen en wederom te kiezen voor het goede, een nieuwe start maken , ondanks zijn mentale en sociale conditionering.” (nummer 205 van de encycliek).
Er staat genoeg in deze encycliek om over na te denken. Daarom hebben wij dit ook als jaarthema gekozen. Pastor Bill van Schie zal in oktober en november 4 gespreksbijeenkomsten wijden aan deze encycliek.Pastor H. Helsloot