Het begin

In het jaar 690 komt Willibrordus met zijn 11 gezellen uit Engeland naar de lage landen. Hij verkondigt het evangelie en sticht o.a. een kerkje op het hoogste punt in Heiloo. Ook is er naast dit kerkje een bron, die volgens de overlevering door hem geslagen is: het putje van Willibrord, dat er tot op de dag van vandaag staat.
Al heel vroeg na de reformatie zijn er berichten dat de katholieke geloofsgemeenschap weer bij elkaar komt om liturgie te vieren, nadat de Witte Kerk in 1630 aan de protestanten was toegewezen. Deze bijeenkomsten vinden plaats bij mensen thuis. Volgens de archieven werd er in 1681 een eerste schuilkerk gebouwd, die veel weg had van een gewoon huis.
Uit het ‘Heilooër reiskaartje’ uit 1704, speciaal bestemd voor pelgrims naar o.a. de Kapel in Oesdom, leren wij dat deze schuilkerk gesitueerd was aan de Westerweg, op nagenoeg dezelfde plek waar thans de Willibrorduskerk staat, omgeven door het pastoorsbos. Nadat in de nabijheid van deze schuilkerk in 1841 het kerkhof was ingewijd, werd op 29 oktober 1868 een nieuw gebouwde kerk in gebruik genomen, op het terrein waar de oude schuilkerk stond. Ook werd in datzelfde jaar de pastorie gebouwd die er nu nog staat.
Rond de katholieke kerk was in die tijd de concentratie van katholieke bewoners, terwijl de protestanten woonden in het gebied rondom de Witte Kerk.

De 20e eeuw

In de twintiger jaren van de vorige eeuw blijkt de kerk niet alleen te klein te zijn voor de groeiende bevolking van Heiloo, maar ook bouwvallig. Op 22 augustus 1927 wordt er een nieuwe kerk ingewijd, die gebouwd is naar ontwerp van architect J. Stuyt. Rondom de kerk ligt niet alleen het kerkhof, maar is er ook een kerkentuin en het pastoorsbos met de bestaande pastorie. Tevens staan er op het land rondom de kerk scholen, een zusterklooster, een verenigingsgebouw (thans Buk-Buk), een bibliotheek (het huidige uitvaartcentrum) en liggen er voetbalvelden van HSV.
n de vijftiger jaren groeide Heiloo uit tot een grotere forensengemeente en gezien de verdere uitbreidingsplannen van de gemeente, wordt na veel overleg besloten tot de oprichting van een nieuwe parochie.
Op 27 januari 1961 wordt door de bisschop van Haarlem het besluit genomen tot oprichting van de H. Moeder Godsparochie en twee maanden later wordt de grond voor een noodkerk gehuurd.
Op 8 december 1967 wordt de Moeder Godskerk aan de Holleweg door bisschop Zwartkruis ingezegend.
In 1968 wordt de Willibrorduskerk intern aangepast aan de dan geldende liturgische inzichten.

Nieuwe ontwikkelingen

Maquette gemaakt voor de verbouwing in 2000-2001

De jaren zestig van deze eeuw kunnen achteraf getypeerd worden als jaren van belangrijke verandering op maatschappelijk en kerkelijk gebied. Zo vindt in 1962 de openingszitting plaats van het 2e Vaticaans Concilie. Op dit concilie wordt de aanzet gegeven voor een nieuwe wijze van denken over geloven en kerk-zijn. In ons Bisdom Haarlem wordt graag gesproken over “Kerk-wij-Samen”. De gelovigen worden meer actief betrokken bij het hele kerkgebeuren en gaan op hun eigen manier verantwoordelijkheid dragen. Dit komt met name tot uiting in de wijze van liturgie vieren, maar ook op terreinen van katechese, diaconie en gemeenschapsopbouw. Tegelijkertijd zet zich een al langer bestaande tendens door: de secularisatie. Geloven en daaraan gekoppeld de wekelijkse kerkgang is voor velen geen vanzelfsprekende zaak meer. In de loop der jaren neemt het aantal weekendvieringen dan ook steeds meer af.
Om adequaat op deze ontwikkelingen in te gaan worden in Heiloo in 1970 de beide kerkbesturen samengevoegd tot één kerkbestuur, terwijl er in 1978 één parochievergadering gekozen wordt voor de beide parochies. Steeds meer vormt Heiloo zich tot één parochiegemeenschap met twee kerkgebouwen. Door de parochievergadering wordt in mei 1994 een beleidsplan goedgekeurd.
Al jarenlang leeft in de parochie de vraag: hoelang zullen wij nog twee kerkgebouwen hebben? In mei 1997 brengt de door het parochiebestuur ingestelde commissie “Kerk en Toekomst” een advies uit over de gebouwen die wij als gemeenschap nodig hebben.
Op basis van dit rapport adviseert de commissie om één centrale locatie te realiseren, waar alle activiteiten zouden kunnen plaatsvinden. Dat betekent één kerkgebouw, en daarnaast een “huis van de parochie”, een pastoraal centrum met voldoende ruimte voor alle bijeenkomsten en activiteiten.
Feitelijk stelt de commissie voor om dit plan te realiseren in en bij de bestaande Willibrorduskerk en -pastorie en de Moeder Godskerk te verkopen. Nadat de parochianen waren geraadpleegd, geeft de bisschop van Haarlem in oktober 1997 toestemming om de Moeder Godskerk te onttrekken aan de eredienst en plannen te maken voor de (ver-) nieuwbouw van de Willibrorduskerk en -pastorie.
Op 13 oktober 1999 wordt het contract getekend voor de verkoop van de Moeder Godskerk aan de Gereformeerde Kerk en de Hervormde Gemeente van Heiloo, die in een proces van “Samen-op-Weg” zijn.
Ondertussen is er door een commissie van parochianen een programma van eisen samengesteld, op basis waarvan architect Sander Douma uit Stompetoren een ontwerp maakt voor de verbouw van de kerk en de oude pastorie en de nieuwbouw van een ontmoetingsruimte.
Op 22 augustus 2000, precies 133 jaar na de 1e steenlegging van de vorige kerk en de huidige pastorie, wordt door pastor H.G.I. Helsloot de eerste steen van deze vorige kerk herplaatst (Reposuit = hij heeft herplaatst). De oude en de nieuwe steen zijn te vinden in de Kerkstraat, bij binnenkomst links.

In het weekend van 9 en 10 december 2000 wordt tijdens twee eucharistievieringen op plechtige wijze afscheid genomen van de Moeder Godskerk en wordt de kerk overgedragen aan de Samen-op-Weg kerk. In de weken daarop volgt de verhuizing. En op Kerstmis zijn de eerste vieringen in de Willibrorduskerk.
Op 25 februari 2001 (op 14 dagen na precies 74 jaar ná de 1e steenlegging van de huidige kerk) worden de vernieuwde Willibrorduskerk en het Willibrordushuis officieel geopend. Dankzij de inzet van de architect, de bouwers en vooral ook van talloze vrijwilligers, is de klus geklaard.
In de Willibrorduskerk en in het Willibrordushuis hebben allerlei zaken uit de Moeder Godskerk een plaats gekregen zoals de doopvont, het Mariabeeld, het kruisbeeld en de glas-in-loodramen. U zult ze tijdens de rondleiding allemaal tegenkomen.
Op 9 en 10 november 2002 vierde de parochie luisterrijk het 75-jarig bestaan van de kerk.
Na vele jaren van steeds intensievere samenwerking hebben vijf parochies van de regio Heiloo-Egmond-Akersloot per 1 januari 2015 de stap gezet om te fuseren tot de Parochie Bron van Levend Water. Juist door deze bundeling van krachten willen we de plaatselijke geloofsgemeenschappen zo goed mogelijk ondersteunen.

De toekomst

Op een bevolkingsaantal in Heiloo van ruim 22.500 inwoners, bestaat de huidige kerkgemeenschap uit 7850 geregistreerde katholieken, die op 4685 adressen wonen. Op ruim 2600 adressen wordt zeven maal per jaar het parochieblad “Communicatie” bezorgd. (gegevens 2014)
Aan de jaarlijkse actie “kerkbalans” hebben 919 personen en /of gezinnen in het jaar 2014 deelgenomen, en op allerlei gebieden zijn zo’n 300 vrijwilligers actief. In het weekend zijn er twee vieringen.
Een aantal ontwikkelingen dat wij overal in het land waarnemen zullen, bepalend zijn voor de toekomst. Het aantal pastores (zowel priesters als pastoraal werk(st)ers) is in de afgelopen jaren flink gedaald.
Ook het aantal regelmatige kerkgangers zal, mede door de vergrijzing, in de toekomst waarschijnlijk alleen maar afnemen, maar de betrokkenheid van velen is groot in vrijwilligerswerk en de deelname aan andere activiteiten. Mede gezien deze factoren is er ook in het bisdom Haarlem-Amsterdam een proces aan de gang om tot verdere samenwerking tussen de parochies en tenslotte tot fusie te komen. De parochies van Heiloo, Akersloot en de Egmonden hebben deze stap per 1 januari 2015 gezet.